آذرستان

2009-07-11T23:36:00.002+04:30

خواهران و برادران خواننده، این وبلاگ از این جهت مهجور واقع نشد که فیلتر شد بلکه به این دلیل رفتم یه جای دیگه می نویسم که دیگه به هالواسکنم دسترسی ندارم و نمی تونم کامنت ها رو بخونم ، هر کاریشم کردم درست نشد

آدرس جدید من

http://abortion-in-public.blogspot.com/

بیانیه‌ی جمعی از وبلاگ‌نویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن

2009-06-28T21:59:00.000+04:30

بیانیه‌ی جمعی از وبلاگ‌نویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان می‌دارد «تشكيل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پيمايی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است» رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ی مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events

1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people's legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran's Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."

2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.

3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.

A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009

این جا تعطیله ، فیتیله!

2006-12-05T09:46:00.000+03:30

از این به بعد تو این آدرس جدید می نویسم
به یمن فیل ترینگ آدرسم شد اسم وبلاگم
آدرس جدید:
http://azarestaan.blogspot.com

ارزش یا چگونه متفاوت تر باشم تا بیشتر دیده شوم؟ (ارزش ها ،... 2 )

2006-12-04T01:20:00.000+03:30

ارزش
این که چه چیز ارزش است و چه چیز ضد ارزش ، بسته به زمانه و شرایط و افراد دارد. در زمانی مذهب ، در جامعه ای قدرت بدنی و در فرهنگی علم ارزش بوده یا هستند.
بحث را به ارزش های دوران خودمان محدود می کنم.
در دوران ما که به نوعی دوره ای است مدرن ، و دو هزار و تقریبا هفت سال از تولد مسیح ، هزار و چهارصد و چند سالی از هجرت محمد به مدینه می گذرد و اینک هزار و هشتاد و چهار سال نیز از تاریخ شمسی خودمان گذشته است. ما در دورانی هستیم که رسانه ارزش ساز بزرگی است. دوران ما دوران مطبوعات و رسانه هاست. مثل همین وبلاگ ها و اینترنت.
کودکان این عصر از تلویزیون بیشتر الگو می گیرند تا مادران و پدرانشان.
یکی از مسایل عصر ما و نسل ما مساله ی روابط است. روابط بین افراد به هرگونه و شکلی. این روابط می توانند ارزش های ما را تغییر بدهند و یا بر آن ها صحه بگذارند. رابطه هایی مثل همسری ، دوستی ، معلمی ، معشوق یا معشوقگی. بحثی که من شروع می کنم درباره ی همین آخری است.
در زمان های دور انسان ها در غارها زندگی می کردند با زندگی هایی محدود به شکار ، کشاورزی ، تولید نسل و غرایز نخستین بشری. اما در دوران ما انسان ها به دلیل امکاناتی که علم برایشان آورده زندگی وسیع تری دارند. آنان آگاه شده اند و فکر می کنند ، حداقل بیشتر و عمیق تر از نیاکان غارنشینشان. این تفکر کردن درباره ی نوع رابطه ی عشقی شان هم صدق می کند. انسان امروزی کشف می کند که می تواند عشق بورزد و فرآیند آن را هم بررسی می کند. تست های روانشناسی می سازد و شاخه ی مشاوره ی خانواده به وجود می آورد چون بحث عشق و رابطه ی زن و مرد در این دوران امر مهمی است. اما در دوران ما آدم ها درباره ی روابط هم جنس هم نوشته اند وتحقیق کرده اند. یعنی همان گی یا لزبین بودن. این مساله می تواند به رابطه ی معشوق و معشوقگی مرتبط باشد. زیرا در اکثریت موارد سکس بر اساس تمایل و عاشق شدن شکل می گیرد. به فاحشه های مرد یا زن کاری ندارم البته.
در دنیای ما افراد هم جنس گرا در اکثریت نیستند اما کم هم نیستند. در همین ایران خودمان هم می توانیم یکی دو نفر از آن ها را در جمع هایمان ببینیم. کاری به تابو بودن این قضیه ندارم. مساله ارزش گذاری روی این نوع رابطه است.
در انگلستان میزان افراد هم جنس گرا بسیار است. شنیده ام که یکی از دلایل آن را ژنتیک عنوان کرده اند. اما واقعیت چیست؟ واقعیت این است اگر شما به عنوان یک هم جنس خواه خود را معرفی کنید مورد توجه بیشتری قرار می گیرید. هر جای دنیا هم که باشید. با مذهبی های مسیحی و یهودی و مسلمان یا بودایی و ... کاری ندارم که این امر را به شدت نهی کرده اند. با عموم جامعه کار دارم که اگر بفهمد شما یک هم جنس گرا هستید با دید تعجبی یا منفی به شما نگاه می کنند اما همه به شما توجه نشان می دهند و شما در مرکز توجهات و گفتگوها واقع می شوید تا مورد جدید دیگر.
این به صفت هم جنس گرا ارزش می دهد. جامعه این صفت را با مورد توجه قرار دادنش بدل به یک ارزش می کند مثل بزرگ بودن سینه زنان ، زیبایی یا متمول بودن که هریک به علت مورد توجه بودن افراد آن گروه کم کم به ارزش مبدل می شوند.
اما آیا "هم جنس گرا" بودن یا "بای سکچوال" بودن یا "هموفوب" بودن یا "زن- مرد باز" بودن ارزش اند؟
جواب من یک "نه" بزرگ است. فرض کنید شما عاشق گوشت باشید و دوستتان عاشق سبزی جات. سوال: کدام یک از شما بهتر است؟ جواب: هیچ کدام!
مساله ی نوع ذایقه ی جنسی هم درست مثل ذایقه ی غذایی است. انتخاب هم جنس یا غیر هم جنس ، زن یا مرد ، درست مثل انتخاب شیر یا گوشت یا کاهوست! به همین سادگی.
هیچ "هم جنس گرا"یی بر هیچ "استریت"ی برتری ندارد یا بالعکس. مساله نوع نقشه ی ژنتیکی شما و انتخاب شما بر داشتن نوع رفتار جنسی تان است. من معتقدم هیچ لزبینی بر هیچ زن تک همسری برتری ندارد یا بالعکس و این درباره ی مردان هم صدق می کند.
مساله مهم در این بین ، نوع رفتار جنسی نیست که باعث ارزش افراد می شود. مساله قدرت شناختن ذایقه و شجاعت ابراز آن است که ارزش مند است. من با ارزش گذاری عام کاری ندارم که برای مثال بین قشر هنرمندان ارزش جنسی با قشر کارگر فرق دارد.
من به آن "استریت"ی که معتقد به"تک همسری" است همان قدر احترام می گذارم که به آن "گی" که هر روز با هزار نفر هم بستر می شود ، اما به شرط انتخاب آگاهانه اش. این که هر یک از آن ها بداند که کیست و ذایقه اش را شناخته باشد و ادا درنیاورد. این که شجاعت ابراز آن را برای خودش داشته امر احترام برانگیزی است.
حالا می خواهم بحث راببرم به قشر هنرمندان که کمابیش خوب می شناسمشان.
هنرمندان همیشه متفاوت تر بوده اند یا سعی داشته اند که متفاوت تر از بقیه ی جامعه ی خود باشند. این مرتبط با رفتار جنسی آن ها هم هست که می تواند آنان را متفاوت تر کند اگر رفتارهای جنسی متفاوت تری در پیش بگیرند. واقعیت این است که اکثریت این قشر ، افرادی هستند شدیدا توجه طلب و در مواردی نارسیسیست. افرادی که متمایل به دیده شدن هستند بیش تر از افراد دیگر اجتماع. شهرت برای آنان جذاب است و این هم نوعی از توجه طلبی افراطی آن هاست.
حال برگردیم به همان بحث قبلی. یک هنرمند "گی" جالب تر از یک هنرمند"استریت" است. او مورد توجه بیشتری از سوی مخاطبان خود قرار می گیرد. او جالب تر می شود و این باعث آن است که او مشهورتر هم بشود. یا یک هنرمند که ده همسر داشته و هر روز با یکی می پرد جذاب تر از آن هنرمندی است که همیشه با یک نفر بوده ، به هر دلیل.
اما مساله این است که آیا هنرمند" استریت- تک همسر" بودن بهتر است یا "هم جنس گرا"ی بی قید؟ باز هیچ کدام. ارزشی که به هنرمند دوم داده می شود ارزشی است که "توجه" بیشتر به آن داده نه یک ارزش واقعی. ون گوک بزگترین نقاش عصر ما ( به پیکاسو هم می رسم ) فردی اسکیزوفرن بود و عاشق یک زن. او نه یک "همجنس گرا" بود و نه یا زن باره. او به شدت نابغه بود و نبوغ او در نقاشی بود که او را تا این زمان به عنوان هنرمندی باارزش و بی مانند حفظ کرده است. اما پیکاسو. پیکاسو از دید من یکی از بزرگترین دلایل بزرگ بودنش نه استعداد انکارنشدنی اش ، بلکه رفتار و شخصیتش بود. او گستاخ بود و بسیار خودخواه و نارسیسیست. او آن قدر عاشق خودش بود که در بیشتر تصاویری که از او می بینید لخت است. او آن قدر عاشق خودش بود که لباس نمی پوشید تا به بهترین وجه "خودش" را نمایش دهد. به پر کار بودن و خلاقیتش کاری ندارم. او در روابط عاشقانه اش هم بسیار خودخواه بود و حتی به روایت یکی از زنانش او را در اتاقی حبس می کرده تا کسی او را نبیند!
حال هرچه به قرن بیستم نزدیک تر می شویم رفتارهای عجیب تری از هنرمندان سر می زند که این آخری التون جان بود که اولین ازدواج با همسر مردش را در قانون انگلستان ثبت کرد.
قطعا رفتار جنسی متفاوت ، شما را متفاوت می کند اما به چه قیمتی؟
در دوران ما یهودی بودن هم می تواند گونه ای ازمتفاوت بودن باشد. اما خیلی ها حاضر نیستند با این حربه متفاوت باشند و رفتار متفاوت جنسی را ترجیح می دهند. این نوع از تفاوت به جز دیده شدنی که با خود آورده ، لذت بخش هم می تواند باشد. غریزه ی جنسی آن قدر سیری ناپذیر است که هرچه به او بدهی می بلعد. داشتن چند معشوقه برای هر مردی هیجان انگیز است اما هر مردی شجاعت ابراز آن به یک جمع را ندارد. این در مورد بسیاری از زنان هم صدق می کند.
****************************************
حالا به این سوالات من پاسخ دهید
شما چه فکر می کنید؟ آیا رفتار جنسی متفاوت به هر شکلی ارزش است و می تواند ارزش مند باشد؟ آیا هم جنس گرا بودن بهتر از استریت بودن است؟ آیا چند همسری برای مردان و زنان بهتر از تک همسری است؟ دلیل هایتان نه فقط برای من ، بلکه برای همه جالب خواهند بود.
پ ن: "بهتر" یعنی ارزش مند تر بودن.

ارزش ها ، امتیازها ، کشک ها

2006-12-03T08:47:00.000+03:30

از ما انتظار می ره که همیشه باحال باشیم. باحال بودن یک ارزش است. این باحال بودن برای هر قشری یه چیزه. برای یه قشری هر کاری کردن و برای قشری نماز خوندن در حد مرگ!
همه در ذهنشون ارزش هایی دارند که با اون ها به آدم ها امتیاز می دن. این ارزش ها بسیار زیادند ، به قدر همه ی آدم های این کره یا حتی چند برابر.
ارزش های من و شما با هم گاه یکی است و گاه نیست و گاهی یه جاهایی هست و نیست و این به هم نزدیک شدن و دور شدن ها ادامه داره همیشه.
این ها رو داشته باشید ، در پست بعدی می خوام درباره ی چند تا ازاین ارزش ها بنویسم. همین امشب...

رای دادن ، روش ها و شیوه ها!!!

2006-12-01T12:56:00.000+03:30

همه چیز به این بستگی دارد که اصلاح طلبان و نیروهای میانه رو تا حد امکان صندلی های شورا و خبرگان را بگیرند. در مورد خبرگان قضیه اینقدر جدی نیست که در مورد شوراهای شهر. پیروزی در انتخابات شوراهای شهر به معنی داشتن امکانات بیشتر برای پیروزی در انتخابات مجلس بعدی و ریاست جمهوری است. به همین دلیل راههای زیر را برای شرکت در انتخابات پیشنهاد می کنم:

اول: هر کسی که به این نتیجه نرسیده است که باید در انتخابات شرکت کند، باید قانع کنید. سعی کنید از تعداد موجودات بی تفاوت و بی انگیزه بکاهید.

دوم: هرکسی که به این نتیجه رسید که باید در انتخابات شرکت کند باید تلاش کند با ایجاد یک شبکه تلفنی با خویشان و دوستان و غیره، افرادی را که می تواند پای صندوق ببرد. هر روز این افراد را کنترل کنید که وسط کار پشیمان نشوند.

سوم: دسته جمعی برای دادن رای بروید که کسی از قلم نیفتد و بر اساس لیست رای بدهید که تمام لیست اصلاح طلبان و میانه روها حتی الامکان رای بیاورند.

چهارم: مصطفی تاج زاده حرف درستی زده است. اگر در حوزه ای با رد صلاحیت ها امکان هیچ رقابتی وجود ندارد، انتخابات آن حوزه تحریم شود و قبل از برگزاری انتخابات حتی الامکان تحریم این حوزه ها اعلام شود.

پنجم: مطمئن باشید که طرف مقابل تمام نیروی بسیج و نیروهای اداری سازماندهی شده را پای صندوق می آورد، بنا براین هرگز فکر نکنید که به یک رای شما نیاز نیست و در اولین فرصت رای بدهید.

ششم: در تمام روز برگزاری انتخابات با کسانی که ممکن است رای نداده باشند تماس بگیرید که حتما از رای دادن یا به قول احمد پورنجاتی از قطار سرنوشت جا نمانند.

هفتم: یک انگیزه بزرگ وجود دارد. دولت احمدی نژاد به نام نماینده مردم ایران حضوری در جهان پیدا کرده است که ادامه این حضور به معنی نابودی آینده کشور است و تنها راه برای جلوگیری از ادامه این حضور این است که مردم دنیا بفهمند که دولت احمدی نژاد بعد از یک سال و نیم چون ناموفق بود، در انتخابات شکست خورد. این اصل دعواست.

نویسنده: آقا ابراهیم نبوی ، منبع روزآنلاین

پ ن . به جان شما نباشه به جان خودم، با سپنتا و داتک و ام اف نمی دونم چی و یه چند تا دیگه دسترسی به این جا مقدور نیست. البته من که امیدوارم این هام یه اشتباهی تو کارشون باشه ، انشااللهههههههههههههههههه

2006-12-01T11:32:00.000+03:30

عکس از ریچارد اودن

نمایی از شکم اندی وارهول بعد از سو قصد. بعد از عمل شکمش به این شکل درآمد.

2006-12-01T11:05:00.000+03:30

عمو فیلتری یا اگر بخوام فرق جنسیتی نذارم ، خاله و عمو فیلتری! باعث شدند که این نوشته های بی اهمیت من کمتر خوانده بشه و این قطعا به بالا رفتن یا حداقل پایین نیامدن فرهنگ عمومی خوانندگان کمک شایانی می کنه. پس از این امر نتیجه می گیریم که سریال نرگس به بالاترین آمار بیننده در امسال دست پیدا کرده و حتما روزنامه ی وزین کیهان هم بیشترین تیراژ روزنامه در جهان را داره حتی بیشتر از "آساهی". و همه ی این ها به این جا ختم می شود که من پررو و بی ادب هستم و رویم باید کم شود که نشد.

تا اطلاع ثانوی در همین وبلاگ فیلتر شده می نویسم. به امید این که قبول درگاه حق واقع شود...

من فیلتر شدم

2006-12-01T01:30:00.000+03:30

خب به سلامتی و میمنت من فیلتر شدم. حالا فکر کنم هیچ کاری نمی شه کرد جز باز کردن یه آدرس دیگه که البته اگه بخوان اونم فیلتر می کنن ، در عرض سه سوت. عجب مملکتیه... آدرس بعدی ام رو می گم حتما

پینگ کنید جان مادرتون

2006-11-30T09:31:00.000+03:30

خب جماعت وبلاگر ، با این وبلاگ ها رو پینگ کنید. بلاگرد
پینگ نشدن وبلاگ بسیار دردآور و سخت باورنکردنی است!!!

2006-11-29T20:06:00.001+03:30

پرنده ی لگدزن به کافه می آید و می نشیند روبرویم . آرامش را می پاشد بر روحم با حدقه هایی که عشق اند فقط .
پرنده ی لگدزن من قهوه با شیر می نوشد در حالی که من ریده ام و نگاهم به دستان اوست و دست هایش .
پرنده ی لگدزن وقتی رفت از آن پله ها پایین ، دلم می خواست همان جا زار بزنم اما به جایش موسیقی را چپاندم توی چشم هایم .
...

2006-11-29T19:17:00.000+03:30

نمی دونم از دو هفته ی دیگه که برنامه ی زبان خواندنم فشرده می شه ، می رسم روز به روز یا دو روز یک بار اینجا رو پینگ کنم یا نه.
تا اردیبهشت وقت دارم که برای امتحان حاضر بشم و این یعنی یک وقت محدود که باید خوب ازش استفاده کنم. کارم رو هم رها می کنم چون باید روزی 5 ساعت کلاس برم و دیگه وقتی نمی مونه برای سر کار رفتن .
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
برام جالبه که قبل ترها از کافه عکس بدم می اومد ولی تازگی ها دوسش دارم. این که برم کافه عکس برام حال خوبی می آره. مطمینم دلم برای خیلی جاها و آدم ها تنگ خواهد شد وقتی ایران نباشم. یکیش هم همین کافه هاست. دوستانم که می دونم دیگه نخواهند بود. آزاده دوستم که گوش بی نظیر زندگی ام است و شاید وقتی عصبی و مستاصل باشم نتونم تلفن رو بردارم بهش زنگ بزنم و یه ساعت دری وری بگم و غر بزنم و او بشنوه. اما خب الان ارتباطاتم کمتر از پیش شده و شاید این خوب باشه. خوب باشه که دلتنگی هایی که آزاردهنده خواهند بود کمی سبک تر باشند. رفتن خیلی نزدیک شده. همه چیز رو سعی می کنم این روزها ثبت کنم در مغزم و تصویرها بمانند همیشه. حداقل خوب است که تصاویر خوش آیندند ...

Janis Joplin زنی که واقعا زن بود و خودش بود

2006-11-27T22:03:00.000+03:30

Janis Joplin 19 January 1943 - 4 October 1970

در جمعی داشتیم فیلمی از او می دیدیم . یکی گفت چقدر حرکت هاش غیرزنانه است . او می رقصید به شیوه ی خودش ، می خواند با صدای خودش و زیبا نبود ، از دید زیبایی شناسی آن سال ها وحتی الان . صدایش هم صدای معمولی زنانی نبود که آن سال ها روی صحنه می خواندند . ولی او یکی از سه اسطوره ی موسیقی راک امریکا است و یک زن است و خود خودش است و همین است که او را این کرده است و زنده باقی مانده با این که هنگام مرگ 27 سال بیشتر نداشت .

گوش کنید

2006-11-27T22:00:00.000+03:30

خب وقتی طبق آمارگیری سازمان صدا و سیما زنان 63 درصد بیننده ی مزخرفات این جعبه هستند ، انتظار داریم چه طور آگاه باشند ، فهمیده باشند؟ فاجعه آن که بعد زنان ، نوجوانان 12 تا 18 سال بینندگان پرکار سریال ها و فیلم های تلویزیون هستند ...

2006-11-27T14:31:00.000+03:30

کامنت گذاران محترم
از امروز من درقبال کامنت های بی نام و نشانی که ای میل یا هوم پیج خود را درج نکرده اند مسیولیتی ندارم . ممکن است کامنتتان را پاک کنم . از من گفتن ...

کرکره های کشیده ی چاک چاک

2006-11-26T20:35:00.000+03:30

روز روز گیجی است ، روز شوکه شدن های متوالی و خوردن به در بسته ی موزه است . تنها مکان آرامش بخشم وقتی خسته ام آن قدری که سیگار جواب نمی دهد . آن قدری که راه می روم در خیابان ها تا از نفس بیفتم یا از سرما ذله شوم . که بعد می چپم در سالن گرم سینما فلسطین و در حال دیدن فیلم مزخرفی از قزاقستان خوابم می برد یک ربعی ، شیرین و بعد دوباره " دو مرد با یک کمد " را می بینم و حامد و بهنام و سروناز را و پگاه را و چای می نوشم و گرمی اش می رود تا روده های سردشده ام و مترو می جوم با دود سیگار بچه ها . و مردی چند دقیقه پیش ، سیگار را که دست من می بیند راه کج می کند و می پرسد " در سینما کجایه؟ " و من می دانم این همه فیلم کوتاه مزخرف برای چه کسانی ساخته می شود .
بلوار کشاورز را گز می کنم به امید تصمیمی که واقعی باشد و نهایتا نشسته ام روی نیمکتی و درختی را می کشم با روان نویسم و برگ های زردنارنجی اش حالم را بهتر می کند و دست هایم از سوز هوا بی حس می شوند . و تصویر ابروی چپم که صبح کچل شد رهایم می کند لحظه ای .
وقتی راه می روی در خیابان های مرکز شهر با " جنیس جاپلین" که جیغ می کشد ممتد در گوش ات ، گیج تر هم می شوی . که می گذری از کنار کتاب فروشی که رنه شار می فروشد 700 تومن و شعر خوان کم شده پس من شعر می خرم تا روزی بخوانمش .

یکی و آن یکی
تو را چه می شود ، بوته ی گل ، که در نوسانی یکریز ، به
باران دراز ، با گل سرخ دو گانه ات؟
چون دو زنبور سالگشت ، می مانند بی پرواز.
می بینم شان از دلم چرا که چشم هایم بسته ست.
عشق من فراز گل ها به جای ننهاده مگر باد ، و ابر.

کرکره های کشیده ی چاک چاک . رنه شار . فیروز ناجی .چاپ دوم 1359 . تهران

2006-11-26T20:23:00.000+03:30

کابوس های مردی که بی پیانویش در یک اطاق حبس شده بود هم امروز صبح ساعت هشت و چهل و پنج دقیقه تمام شد. بابک بیات پرپر شد ...

آقای همخانه خیلی سعی کرد ولی نشد ...

عاشق ترم از همیشه به تو...

2006-11-25T00:54:00.000+03:30

چنان در ناخودآگاهم بود که وقتی کشیدمش حیران شدم دقیقه ای . دیدی که گیج بودم ... حالا می توانم ببینمش و این شاید خوب باشد که من بال نمی زنم و تو چمدانت را دستت نمی گیری . من تا ابد دیوانه باقی خواهم ماند ، معشوق با شعور من و به مانند گربه ها روی لبه ی پشت بام ها راه خواهم رفت و ماه را که ببینم میوها خواهم کرد و تو پشت سرم خواهی آمد ، در هیات آدمی . من آسوده ام و آسوده تر از این نخواهم بود شاید که بدان همیشه آغوشم گشوده خواهد بود و هست به روی تو ، که بیایی آرام بگیری روی سینه هایم ، لحظه ای ... آن چند دقیقه ای که خوابمان برد درهم تنیده با موسیقی که نامش را نمی دانم ...

2006-11-25T00:22:00.000+03:30

ساويسا مهوار خودكشي كرده است

. گویا فیلم خودکشی اش که خودش رو حلق آویز کرده هم موجود است

برای لوا

2006-11-24T02:40:00.000+03:30

من نمی دونم این مطالب رو کی می خونه اما مطمینم اون زنه که بلوط راجع بهش گفت که هیچی نمی دونه از این ارگاسم و یا اون مرده که توی رختخواب فقط به ارضای شدن خودش فکر می کنه ، این نوشته ها رو نمی خونن یا راجع بهش نمی شنون . اگه اونا این ها رو خونده بودن که الان توی رختخوابشون پشت به هم نکرده بودن بعد یه روز گند و خواب نبودن . الان داشتن با شمع و موسیقی لذت می بردن از چیزای که داشتن . اما اشکال کار همینه که اونا این جا رو نمی خونن یا اگه یه روشنفکری به ظاهر که توی کله اش چیزی جز پهن گاو و گوسفند نیست ، اینارو بخونه ، توی دلش می گه برو بینیم بابا و رد می شه چون اون انسان براش مهم نیست ، چه زنش یا چه مردش . می دونی لوا ، اون آدما هیچی جز لذت خودشون واسشون مهم نیست . اون آدما اهمیتی به این چیزا نمی دن برای همینه که دنیامون پر این همه کثافت و پستی و نامردی و بی رحمیه . اونا مرد ان . مردایی که مردیشون بنده به یه تیکه گوشت مسخره که می تونی با یه تیغ موکت بری از بیخ ببریش و بندازیش گردنشون که بفهمن دیگه هیچی نیستن . اونا هیچی نیستن . مساله اون زنی ایه که نمی دونه ، نمی خونه ، نمی خواد هم بدونه و بخونه و بفهمه . اون زن وقتی می ره توی کتاب فروشی شرمش می آد یه نگاه به کتاب های آموزش جنسی بکنه پس می ره یه رمان عشقی مسخره می خره و می شینه به خوندنش و غرق می شه توی رویاهاش که مردی با اسب سفید بیاد اونم ببره توی قصر طلاییش و وقتی می خوابه کنار اولین مرد زندگی اش که فقط شب ها سکسشو می کنه و پشتشو می کنه به او می خوابه ، اون جاست که دوزاری اش می افته . می فهمه یه چیزی کمه ، یه جای کار بدجوری می لنگه و بعد پشت تلفن به دوستش می گه دلم می خواد برم با همه ی مردا بخوابم . اون زن فرصتشو نداشته که یه مردی پیدا کنه که با شعور باشه و به اون بگه که بدنشو دوست داشته باشه . اون زن جرات نکرده یه روز بره خونه ی دوست پسرش و اجازه بده که دختر نباشه پیش از ازدواج . اون می ترسیده . هنوزم می ترسه . شایدم حق داره .
شانس نداشته که به مردی بربخوره که این چیزا رو بهش بگه . اگرم برخورده مثل برق نگاهشو دزدیده ازش و دررفته.
لوا، در جهانی که فیلم های پورنو و کانال ها تلویزیونی رفتار سکسی آدم ها رو کنترل می کنن ، خیلی سخت می شه خودتو بکشی بیرون از این مرداب الگوهای غلط و کار درست رو انجام بدی . خیلی سخته و خیلی ها توانش رو ندارند و خیلی ها نمی تونن بفهمنش . همین .

the wind that shakes the barley

2006-11-24T00:47:00.000+03:30

the wind that shakes the barley
بادی که مرغزار را به جنبش وا می دارد* ( بادی که در مرغزارها می وزد)

همون طور که هیچ وقت اعتقاد نداشتم به طمع گیلاس کیارستمی که کن رو برد ، این بار بعد دیدن این فیلم کن لوچ معتقدم کن 2006 که به او دادن حق مسلمش بود و این فیلم بهترین فیلمی که ازش دیده بودم .
فیلم این قدر تاثیرگذار و خوب بود که نفست رو بند می آورد . اوایل فیلم که کارگردان خواسته بود یه فضای روانی و شکنجه آور که ایرلندی ها هم در اون زندگی می کردند رو تصویر کنه ، چنان بود که نزدیک بود به همراهانم بگم من رفتم و از سالن بزنم بیرون ، اما سعی تمام کردم و ماتحتمو چسبوندم روی صندلی و نرفتم .
این فیلم خیلی خوب بود ، خیلی . حتما ببینیدش تا بر نداشتنش . در سینما فرهنگ هم ببینیدش . فلسطین ویدیوپروجکشن نمایشش می ده با کیفیت صدای بد و تصویر بدتر .

*به نظر من این ترجمه ی درست نام فیلمه

من غر می زنم پس هستم

2006-11-24T00:32:00.000+03:30

نگاه کردم به جلوی ماشین . سیگار یا فندکی نبود . ازش پرسیدم می تونم سیگار بکشم؟ گفت نه . یادم نیست چی ها گفت اما یه طوری گفت که توی دلم فحشش دادم ، اما یادم نیست چه فحش هایی . از ماشین که پیاده شدم دستش رو آورد از پنجره بیرون ، با یه بهمن کوچیک روشن لای انگشتاش . نفهمیدم تا الان که بعد مدت ها این خاطره یادم اومد ، چرایی حرکتش .
نمی فهمم آدمایی رو که توی فلبشون همدلی ی نیست . دو تا سیگاری ، دو تا همکار ، دو تا مرد ، دو تا راننده ، دو تا زن ... خسته می شم از دیدن آدمای این شکلی . حالم از آغوش های باز پر از دروغ بهم می خوره . بدم می آد از چشم های دروغگو با اون لبای خندون که می خوان بگن باهاتیم اما به فلانشون هم حسابت نمی کنن ، ته دلشون ...

2006-11-21T23:50:00.000+03:30

هوا را از من بگیر خنده ات را نه...

2006-11-21T02:33:00.000+03:30

2006-11-21T02:14:00.000+03:30

سخته ... خیلی خیلی سخته ... مثل فیلم می آن جلوی چشمام ، سعی می کنم برگردونمشون سر جایی که گذاشتم این همه وقت بمونن بلکه بپوسن ولی می آن به همون تازگی ، انگار همین دیروز بوده ...
کاش یه چیزایی می شد بگی محوبشن و محو می شدن ، به همین راحتی . کاش می تونستم یه آدمایی رو دیلیت کنم ، خیلی راحت ...
دلم یه دل سیر گریه می خواد ، اشکای خشک شده ی سخت . اما می دونم این چاره اش نیست ... درد داره . درد داره . یه جاییم خیلی درد می کنه . باید دوباره برم پیش دکترم . می ترسم صداها برگردن و اون کابوسای لحظات خواب و بیداری . نمی خوام برگردن . آروم باش ، آروم باش . برو بخواب . اما سرم که فرو می ره تو بالش اشکام قاطی می شن با اون همه تصویر واقعی و شاید صداهای موذی هم برگردن باز . کاش فردا پس فردا بود ...

2006-11-20T23:49:00.000+03:30

رفتیم با جماعتی فیلم تقاطع . والا خب همه نوشتن درباره ی این فیلمه ولی من ندیده بودمش و حالا که دیدم خب فکر کنم آقای داوودی "کرش" یا مثلا "دایره" رو دیده و ذوق کرده یه فیلم این شکلی بسازه و ساخته . اما ... یک نکته رو باید گفت و اون صحنه ی پرت شدن ماشینه بود . اول می ره روی تپه ی شن و ماسه و بعد از بالای پل می افته پایین و بعدشم که اون یکی ماشین باهاش برخورد می کنه . این قسمت فیلم انصافا خیلی تمیز بود . همین . البته به یه بار دیدنش می ارزه ولی شنبه برین که پول بلیطتون نیم بها باشه!

آذر یا آذر؟

2006-11-20T22:34:00.000+03:30

من خل بودن رو توهین نمی دونم . به عنوان یه هنرمند "خل" یک عبارت مثبت است برای من و خیلی ها . در حقیقت کلمات بعضی اوقات در بعضی مواقع یا در بین یک سری آدم ها می تونن تغییر ماهیت بدن و یک کلمه که در کل بار معنایی منفی داره در بین آدم هایی دیگر معنی مثبتی پیدا کنه . این از بحث توهین.
تردید دارم درباره ی انتخاب بین "نقاش بودن" و "انیماتور بودن". این دو تا هر دو جالبن برام و در هر دوشون به یه صورتی موفقم . مساله ام اینه که هر کدوم از این دو ژانر ویژگی هایی دارند که برام جذابه ولی نمی تونم انتخاب کنم که فعالیت اصلی ام کدوم باشه . تا حالا انیمیشن برام به جز علاقه جنبه ی پول سازی داشت ولی نقاشی نه . اما نقاشی و نقاش بودن فضایی داره که بسیار هیجان آور و جذابه برام . نمی دونم . شاید اصلا نباید بهش فکر کرد ولی احساس می کنم انتخابه الان چیز خوبیه . این که من نقاشم یا انیماتور؟ کدوم بیشتر بهم جواب می ده ؟ باید فکر کنم . جالبیت ماجرا اینه که اکثر آدما توی 20-21 سالگی این چیزا رو انتخاب می کنن و من در 28 سالگی! حالا هی بگین فحش نده...

2006-11-20T12:53:00.000+03:30

سنگینی سرم... دیشب هم که فکر کردم همه فکر می کنن به این تغییر ، شاید هم من زیادی نگرانم... بیهوده دست و پا می زنم که تصمیم بگیرم . من چی ام؟ من چی ام؟ وقتی فانتازیا رو دیدم ، وقتی شاگال رو دیدم و دگا رو و پولاک عزیز رو و لوسین فروید رو... من چی ام واقعا؟ می دونم که آذرم اول همه و بعد یه سیگاری قهار دوم همه و کلا هم خلی از خل های عالم . نمی دونم . نمی دونم...
فحش بدهم یا ندهم؟ مساله این است!

مرسی ، ممنون ، متشکرم

2006-11-20T02:37:00.000+03:30

از همه تون ممنونم بابت این همه تولد مبارکی که بهم گفتین . فکر نمی کردم این همه آدم باشن که وقت بذارن تولد منو بهم تبریک بگن جدا . این اولین تولد وبلاگی من بود راستی . همین روزا هم وبلاگم یه ساله می شه راستی . یه سالگی هم سنیه برای خودش .
وقتی هی همه گفتن 28 سالت شده یکم هول برم داشت . بیست و هشت سال؟ خیلی گذشته انگار ولی واقعا بیست و هشت سالم نیست . وقتی می شینم فکر می کنم که کلی آدم بزرگ توی این سن چه کارا کرده بودن از خودم خجالت می کشم . تازه بماند که اورسن ولز در 21 سالگیش همشهری کین رو ساخت .
این هم یه لیست جالب از آدم هایی که روز تولد ما به دنیا اومدن و مردن ، تازه فقط توی سینمایی ها! چیزای دیگه رو نمی گردم چون خوابم می آد بسیار .
راستی برداشت مطالب این جانب با ذکر منبع کاملا بلا مانع است ولی جون مادرتون با ذکر منبع باشه . حق کپی رایت را گرامی بداریم!
شب خوش

2006-11-19T01:59:00.000+03:30

تولدم تموم شد . کافه ی 78 رفتیم و کیک خوردیم و کادوهای خوشگلی هم گرفتیم . داشتم همه ی امروز فکر می کردم کاش دولت قانون می ذاشت که روز تولدت هر کاری بخوای بتونی بکنی . چند وقتی ایه دلم می خواد با یک آهنگ خاص وسط راه رفتن هام برقصم . کیکه خیلی خوشمزه بود و البته دست پخت خرچنگ خانوم جون .
پ ن : من از همین تریبون اعلام می کنم که آقای ه بهترین مرد دنیاست . البته تا جایی که چشم کار می کنه!!!

تولدم مبارک!!!!

2006-11-18T13:20:00.000+03:30

همیشه یک جنبه ی تولد برام احساس عجیبی می آره . این که بعد نه ماه زندگی در رحم گرم و نرم مادرم از اون تونل اومدم به سوی نور و افتادم توی دستای دکتر روس . چشمای خاکستری و موهای مشکی و پوست بسی سفید که خاله ام اولین بار که منو دیده با هیجان گفته وای مثل بچه گرگ می مونه! من در بیمارستان شوروی به دنیا اومدم . سال 57 . گویا اون وقت ها اون بیمارستان که الان انگار اسمش میرزا کوچک خان است ، وابسته به سفارت شوروی بوده . مادر نیمچه چپ من هم همه ی بچه هاش رو اون جا به دنیا می آره .
احتمالا مثل تمام لحظه های تولد دکتر یه درکونی بهم زده که نفسم وا بشه و منم زدم زیر اولین گریه ی زندگی ام . تولدی که همراه با گریه باشه حتما آخرش خنده است دیگه!!!
تنها ترس درونی ام اینه که داره سی سالگی کم کم نزدیک می شه...
---------------------------------------
نازلی جونم مرسی از تبریک خوجلت
خورشید جونم و ریرا جونم که خودش کشف کرد تولدهامون توی یه روزه ، هم تولدشون مبارک باشه ، هوار تا!

2006-11-18T01:52:00.000+03:30

وقتی دست می کشی روی روحم ، روی تمام وجودم ، که می فهمم همه همان چیزهایی است که باید باشد و می فهممشان ، از چشمان براقت ، از انگشتان کشیده ات ، از صدای قلبت ، از بوی تنت ...
من نمی خواهم حتی لحظه ای حرام شود بی تو و من . حتی نگاهی نباشد که نبیند این لحظه های خاص را . من نمی خواهم صبح ها اولین صدا ، صدای تو نباشد . که این صداست که روز را آغاز می کند ، به تمامی اش . من نمی خواهم لحظه ای حرام شود بی آن نگاه ...
تو هم چون خودم می دانی تمام این ها را ، که می نویسمشان باشد جایی در ذهن هایمان فقط ...

2006-11-17T23:24:00.000+03:30

تمپليتمو عوض کردم . معرف حضورتون که هست . نظر بديد . هم ازش خوشم مي آد هم بدم مي آد.

وبلاگم الان به شدت منو ياد هليم مي اندازه!!!

----------------------------------------

خوشحالم که تونستي کامنت رو پاک کني سميرا خانوم گل.

2006-11-17T18:26:00.000+03:30

سلام
من یک دهن سرویس شده هستم و الان چیز زیادی توی مخم نمونده! لالالالالالا... دقت کنید که درست 3 ساعته که دارم تمپلیت طراحی می کنم و درستش می کنم و بازه بلاگ رولینگ هم بسته است یعنی فیلتر شده!!! خب من الان کاملا هنگیده ام و درگه هیچس نمی فهمم. اینترنت ÷رسرعت نداشتم باید در شب روز تولدم شیرینی ام رو نوش جان می کردید!
پ ن : این همه غلط و غولوط هارو گذاشتم بمونه که هم خورم هم همه بفهمین در چه وضعیت گندیده ای بودم و هستم من!!!

2006-11-16T17:48:00.002+03:30

felan farsi nevis nadaram.template am ham kharab shode. fuck blogger beta

نوشته هاي يك ديوانه ي عقده اي شده!!!

2006-11-14T22:50:00.000+03:30

اول . خيلي خيلي سخت بود اين قطع شدن ناگهاني تلفن خونه كه باعث شد من نتونم اين همه روز مزخرفاتم رو بنويسم . نتيجه اين كه امروز كاملا رواني شده بودم . هنوز هم هستم البته !

دوم . وبلاگستان چقد خلوت بوده اين روزا كه نيومدم سر بزنم . خجالت بكشيم .

سوم . از اين ماجراي سايت روز و اين كار كثيف و غير انساني! حسين درخشان هيچ خوشم نيومد . نمي دونم چرا اين آدم فكر مي كنه مركز جهانه . برو ماستتو بخور برادر من . وبلاگ نويس بودن كه اين همه اهن و تلپ نداره . البته خب يه هنره آدم از وبلاگر بودن هم كره بگيره خب!!!

چهارم . عقده شدم اين قدر ننوشتم . اي ي ي ي ي ي واي . زندگي سخت مي شه ها

پنجم . هي غلط و غولوط تايپ مي كنم بعد پاك مي كنم . عجب ها

ششم . تولد من نزديكه هاااااااااااااااااااااااااااااا

2006-11-11T12:53:00.000+03:30

آرومم . اين وقت ها كه همه چي خوبه مي ترسم . دلواپس مي شم كه مبادا اتفاقي در كمينم نشسته كه اين همه خوشحالي و آرامش رو به باد بده . همه اش به خودم مي گم ساكت ، اما هست ته دلم . چي كار كنم خب؟
اما چه قدر خوبه دنيام ، دنيامون ...

2006-11-09T01:15:00.000+03:30

دموكرات ها در كنگره ي آمريكا پيروز شدند . خوشحالي نداره؟ آن وقتي خوشحال تر مي شم كه اين بوش احمق براي رياست جمهوري راي نياره و اون وقتي خوشحال تر كه احمدي نژاد گورشو گم كنه از مسند رياست جمهوري كشورم . آمين!

2006-11-08T23:06:00.000+03:30

حالا امروز به جز اين كه زانوم خورد به در تاكسي در حال ديد زدن آقاي "ه" ، حالم از اين دزدبازار و كلاس گذاشتن اين موسسه هاي زبان به هم خورد . حالا از اينام گذشته افسرده شده بودم كه چرا من نتونستم تا حالا انگليسي رو كامل كنم كه اين طوري اعصابم خرد نشه كه چند ماه طول مي كشه كه اين مدرك زبان رو بگيرم و حالا از همه ي اين ها گذشته چرا اين اتاق من مثل طويله شده و منم مثل خري كه از گندكاريش لذت مي بره نمي دونم . و از تمام اينا گذشته يه كانتر خوب و بامرام يكي به من معرفي كنه كه من بذارم براي اين وبلاگ وامونده و بدبختم . وب استتس هم دوست ندارم.

2006-11-08T01:55:00.000+03:30

دلم تو رو مي خواد با دو ليوان چاي داغ تازه دم ، توي بالكن ، با بوي اين بارون شبونه ...

اين لعبت بي مثال

2006-11-08T01:31:00.000+03:30

من معتقدم بزرگترين پديده در اين مملكت نازنين بعد احمدي نژاد اين خانم محترمه ي فخيمه ي محبوبه! خانم فاطمه رجبي است . اين خانم مي تونه در چند سال آينده حتي بيش از احمدي نژاد باعث حيرت جهانيان بشه اگر بتونه رييس جمهوري چيزي بشه . اين نازنين! اين قدر با فضل و كمالاته كه زبان من از گفتنشون قاصره!!!
اين جا بخونيد متوجه مي شيد عرايض بنده رو .
براي توجه بيشترتون قسمتي از افاضات سركارعليه رو مي ذارم ذيل پست!!! به نوع گفتار ايشان هم دقت مبذول بداريد
... من خبرگزاری فرانسه را مصاحبه کردم راجع به کتاب من گفت چند وقت است احمدی نژاد را می شناسید؟ گفتم چند ماه بعد از ریاست جمهوری یک بار در کوچه موقع سوار شدن بر ماشين ایشان را دیدم. تعجب کرد گفت مگر شما او را از قبل نمی شناختید؟ گفتم نه؟ گفت پس چرا کتاب نوشتید؟ گفتم چه ربطی دارد. تحول در این مملکت بوجود آمد...

توضيح درباره ي پست قبل

2006-11-08T00:37:00.000+03:30

من با توجه به كامنت ها فكر مي كنم مساله و سوالم رو يا گنگ مطرح كرده ام يا خيلي كلي .
مساله ي مورد نظر من درست تعريف يك اكثريت از يك زن سكسي است . رسانه ها به ما تصوير خاصي از يك زن سكسي ارايه مي كنن كه براي خيلي ها تصوير معمول اين عبارت همون مي شه . حالا در دهه ي هشتاد مدونا بوده و حالا مثلا بيونسه . اين زن ها آيا واقعا سكسي هستند؟ سوال من اينه كه اصلا زن سكسي چيه؟ آيا مثلا اون زن پورن استار كه ديدن يك عكسش براي يك نفر لذت بخشه ، سكسي است يا او تصويري كاذب از زن سكسي است كه به ما حقنه اش كرده اند؟ آيا اون چه روي يك مجله ي پورنو چاپ مي شه واقعا سكسي است؟ يا من بيننده ياد گرفتم به اون بگم سكسي؟ مثلا آيا واقعا پوشيدن يك كفش پاشنه بلند در هنگام عمل جنسي براي يك مرد سكسي است؟ يا مثلا داشتن يك عضو خاص؟ چون گاه يك آدم كه اصلا در نگاه سكسي نيست و در تعريف عام موجود سكسي تعريف نمي شه ، سكسي است .
به نظر خود من بخش بزرگي از سكسي بودن يك فرد مي تونه از رفتار او ناشي بشه ، و اون آدم به نظر آقاي پلي بوي نه تنها سكسي نباشه بلكه حال به هم زن باشه . اميدوارم دقيق تر گفته باشم.

يك مساله ، لطفا جواب بديد

2006-11-07T00:42:00.000+03:30

يه مساله :
همه ي فمينيست ها و كلا آدم هايي كه براي آزادي زنان فعاليت مي كنن ، تبليغ مي كنن ، درباره ي بحث زن سكسي يك حساسيت خاصي دارن . دوروبرتون اگه درست دقت كنيد مي بينيد كه به خاطر تبليغ اين جنبه ي زن ها ، مردهاي بسياري هم به يك زن سكسي توجه خاص نشون مي دن. مساله اينه كه سكسي بودن بد است يا خوب؟ يك زن سكسي كيه؟ اصلا سكسي بودن دقيقا چيه؟ آيا نادرسته كه يك زن براي اين كه لذت بيشتري به مرد مقابلش بده خودش رو به شكل زن سكسي دربياره؟ اگر اين كار آگاهانه باشه آيا ماجرا فرق نمي كنه؟ آيا واقعا نقش سكس در يك رابطه پراهميت نيست؟
جدا سوال شده برام اين قضيه . جواب هاتون رو برام بنويسيد حتما . ممنون .

2006-11-06T02:22:00.000+03:30

وقتي مي خونم از دردها ، ديگه بهانه نمي گيره دلم
الان بهترم انگار
الان اون خون لعنتي داره مي آد
الان ديگه انگار درد هاي اين چند روزه ام دارن گورشونو گم مي كنن
الان بهترم انگار
تو باش
تو باش
تو باش
دلم فقط تو رو مي خواد
تو باش
مثل ديروز ، پريروز ، مثل چند ساعت پيش
دلم تنگ مي شه ، دست خودم نيست
اما خب اين طوري هم يه جوريه
الان بهترم انگار
پرنده ، پرنده ، پرنده ...

2006-11-06T01:41:00.000+03:30

من بي تابم . مدتي است كه بدجور بي تابم . من آتش زير خاكسترم ، انگار ...
آخر ديروزمان سخت بود . آخر ديروزمان خيلي بزرگ بود . كي مي خوابيم روي ابرها؟
كه من بي تاب ترم گويا . كه من مي دانم نمي دانم فردا كجاست . من بي تابم انگار ...
اشك نمي ريزم ، مي نويسم . روش هايم تغيير كرده . دلم گربه مي خواهد ، ابر مي خواهد ، برف مي خواهد ، قهقهه مي خواهد ، آتليه مي خواهد ، دست مي خواهد ، صبحانه ي دونفره مي خواهد ...
من ديوانه شده ام انگار ...
من مستم انگار ...
من هيچ شده ام انگار ...
من لال شده ام انگار ...
ديوانگي ام را مي توانم ببينم . خوب معلوم است . خوب ديوانه اي شده ام
توهم نزن
نترس
نشۀه شده ام باز . بي تابي نشۀه ام مي كند . مثل خورشيد لاي درخت ها
نشۀه ام فقط
فردا باز آذر مي شوم . روي همين زمين سفت خودمان
بي تابم فقط ...

سنگسار اينترنتي زهرا اميرابراهيمي را محكوم مي كنيم

2006-11-05T22:52:00.000+03:30

سنگسار اينترنتي زهرا امير ابراهيمي را محكوم مي كنيم راننده ترن

2006-11-03T19:38:00.000+03:30

سميرا اسكندرفر به نظر من نقاش خيلي خوبي است . كارهاش رو دوست دارم ، خودش رو هم . حتما اگه اهل نقاشي هستيد بريد نمايشگاهشو ببينيد . اگه لذت نبرديد ، درگير نشد ذهنتون ، بيايد منو بزنيد!

جنده اون كسي است كه رابطه ي خصوصي مي فروشه

2006-11-03T15:49:00.000+03:30

پريروز شنيدم كه فيلم پرنوي يه دختري كه نسبتا معروف هم هست ( اسم نمي برم چون خوشم نمي آد حتي يه نفر با سرچ اين جا برسه به اسمش ) توي اينترنته و دستفروش هام سي دي شو 7000 تومن مي فروشن . دورادور اين دختر رو مي شناسم . سال ها قبل يه معاشرت هايي باهاش داشتم ، از طريق دوستي . اولش باورم نشد . بعد كه دو دقيقه از فيلم رو ديدم فهميدم كه واقعيت داشته . حالم خيلي بد شد . روايت ها هم كه درباره ي اين قضيه متفاوت بوده و من دو تا روايت درباره ي نحوه ي پخش شدن اين فيلم شنيده ام . مساله ي اصلي اين نيست . شايد خيلي وقت ها اين جور چيزا رو شنيده ام ولي اهميتش برام اين طوري نبوده . اين آدم رو شايد چون مي شناختم و يه روزگاري خونه اش هم رفتم و بهرحال آشناي دوري بوده ، برام ملموس تره اتفاقي كه براش افتاده . اين نامردي كه در حق او شده برام دردناك تره ولي در مورد يه غريبه اين حس رو ندارم . فيلم رو كه ديدم خيلي به هم ريختم كه ديدم يه كثافتي اومده خصوصي ترين چيز زندگي دو نفرو اين طوري وسيله اي براي پول در آوردن يا به رواياتي انتقام كرده . خيلي حركت كثيفيه. خيلي اون كسي كه اين كارو كرده عوضي و جنده بوده . حالا مرد بودنش چيزي از جندگي اش كم نمي كنه .
به اين فكر كردم كه اگه اين اتفاق براي من افتاده بود خيلي وحشتناك و سنگين بود برام .
نگران اين دختر هم هستم . نمي دونم اين ماجراي خودكشي اش راسته يا نه . اميدوارم حالش خيلي بد نباشه و تونسته باشه از سر بگذرونه اين ماجرا رو . كسي ازش خبر داره؟ رابطمون هم گم و گور شده توي بلوك شرق !!! شايد همدردي توي اين مواقع حال آدمارو بهتر كنه ، چه مي دونم . فقط مي دونم لعنت به هر چي آدم بي شرفه .

پ ن : اين پسته رو نوشتم كه يكم خالي بشم . حالمو اين ماجرا بد كرده .

در همين مورد . ديدن اين نوشته ها خوشحال كننده است
جامعه ای به توان بی نهایت ابتذال ، امشاسپندان
اثر هنري به چه درد اين ديار مي خورد؟ داود پنهاني
مساله ي خصوصي يك زن يا حق مسلم ملي؟ فهيمه خضرحيدري
به ضميمه ي آزادي مريم ميرزا
يك شيرزن صدايش را بلند كند شكيبا
نماي آينده كريم ارغنده پور
بر نمي تابم اين لجن زار را محمد آقازاده
حريم خصوصي ما كجاست؟ كوپه شماره 7
سيل ما را خواهد برد روي جاده ي نمناك

اگر در يك رابطه ي نادرست هستيد...

2006-11-01T23:17:00.000+03:30

ديروز كه اون پست رو نوشتم ، به اين فكر كردم كه از اين تجربه ام جوري بگم كه اون هايي كه در يك رابطه ي غلط هستند و طرف رابطه شون از اون ها سو استفاده ي احساسي مي كنه ، بتونن ازش يه استفاده اي بكنن ، هر چند يه ذره.
............................................................................................................................

اول بايد به اين مرحله برسيد كه كاملا بفهميد و متوجه باشيد كه در رابطه اي نابرابر هستيد .بعدا در اين باره مفصل خواهم نوشت . اگر تمام اطرافيان و دوستانتان به شما بگويند ولي شما خودتان اين را نفهميده باشيد يا فهميده باشيد و در حال لجبازي باشيد ، كاري موثر نمي شود كرد . بايد از همين الان به رابطه تان نگاه منطقي كنيد . درباره ي رابطه ي صحيح و نحوه ي ارتباط درست مطلب بخوانيد و بپرسيد . اگر فهميديد كه در يك رابطه ي نادرست هستيد ولي توانايي درست كردن شكل آن يا كندن از طرفتان را نداريد ، به يك روانكاو يا مشاور خانواده مراجعه كنيد . سعي كنيد مشاور يا روانكاوي انتخاب كنيد كه از نظر فكري با شما همسو باشد . اگر شما يك فرد بي خدا هستيد و اخلاقيات چندان قوي نداريد ، پيش روانكاوي نرويد كه مذهبي است يا بالعكس . چون او سعي مي كند با روش هايي شما را به مقصد برساند كه شما قبولش نداريد مگر اين كه بسيار باهوش باشد كه اين هم چندان آسان فهميده نمي شود . در انتخاب روانكاو يا كسي كه از او مشاوره مي گيريد خيلي دقت كنيد چون يك فرد نادرست مي تواند شما را از اين سيستم به طور كل زده كند .

اگر روي دنده ي لجبازي افتاده ايد ، به اين فكر كنيد كه شما يك سري حقوق به عنوان يك انسان آزاد داريد كه اين ها از بديهي ترينشان هستند :

حق نیت خیر از طرف دیگری

حق حمایت عاطفی

حق اینکه حرف شما از طرف دیگری گوش داده شود و پاسخ مودبانه شنیدن

حق داشتن عقاید شخصی حتی اگر با عقاید شریکتان تفاوت داشته باشد

حق اینکه احساسات و تجربه هایتان به رسمیت شناخته شوند

حق شنیدن یک معذرت خواهی صادقانه برای هر جک و شوخی که احساسات شما را رنجانده باشد

حق شنیدن یک جواب واضح و مفید در مقابل سئوالات یا دل مشغولی هایی که برحق به شما مربوط میشوند

حق یک زندگی فارغ از سرزنش و تهمت

حق یک زندگی فارغ از انتقاد و قضاوت

حق اینکه از کار و علائق شما با احترام یاد شود

حق تشویق شدن

حق زندگی فارغ از تهدیدهای فیزیکی و احساسی

حق زندگی فارغ از عصبانیت و طغیان غضب

حق اینکه با الفاظی که ارزش شما را زیر سئوال میبرند خطاب نشوید

حق اینکه با احترام از شما تقاضا شود نه اینکه به شما دستور داده شود

اين ها حقوق همه ي انسان هايي است كه در يك رابطه هستند . همه ي ما اين را به صورت ضمني مي دانيم كه مثلا نبايد به ما توهين بشود اما مشكل اين جاست كه گاهي يك توهين را توهين تلقي نمي كنيم . گاهي متوجه توهين نمي شويم و گاه نمي خواهيم متوجهش بشويم . مورد توهين و خشونت و پرخاشگري قرار گرفتن اصلا خوش آيند نيست ولي قبول كردن اين كه كسي در حال انجام آن با ما است ، حتي دردناك تر است . اگر نپذيريم و چشممان را به روي اين خشونت ، چه كم و چه زياد ببنديم ، قطعا به اين كه مورد خشونت باشيم تا حدي عادت مي كنيم و اين شروع فاجعه است . چرا كه ديگر رفتار درست از يادمون مي رود و عادت به تحقير شدن يا ديدن خشم هاي گاه و بي گاه همه مي شويم . مساله اين جاست كه اگر اين رفتارهاي نادرست كه از طرف مقابل مي بينيد به يك رابطه ي دو نفره ختم مي شد آن قدري دردنك نبود . اين نوع روابط نادرست باعث تاثيرات عميقي در روابط اجتماي فرد هم مي شوند . فرد مورد خشونت دچار كمبود اعتماد به نفس مي شود چون مداوم در حال تحقير شدن و خرد شدن است و او بعد مدتي دچار خود كم بيني مي شود . بهبود اين حالت ديگر براي فرد تا وقتي در رابطه ي نادرست هست ممكن نيست . واقعيت اين جاست كه اكثر روابط نادرست قابل تغيير نيستند چون فرد آزارنده از انجام اين كار سود مي برد ، حال چه لذت رواني يا به دست آوردن مقطعي شما يا دايمي . فرد مورد آزار كم كم ديدگاهش نسبت به جهان پيرامونش را با رابطه اش قياس مي كند و اين جاست كه به آزار و خشونت يا تحقير از سمت رييس ، دوستان يا يك فرد غريبه پاسخ مناسب نمي دهد . او عادت مي كند كه ساكت بماند و يا رفتارهايي از قبيل گريه كردن از خود بروز دهد . او ياد گرفته كه در موضع ضعف باشد تا آسيب كمتري ببيند اما واقعيت اين جاست كه ضعيف بودن و ضعيف رفتار كردن فرد آزارنده را جري مي كند و باعث مي شود كه او هر روز بيشتر پيشروي كند .

بايد اين را بفهميد كه در صورت تغيير رفتار با فرد مقابلتان او را شوكه خواهيد كرد چرا كه او انتظار تغيير را ندارد . ممكن است او رفتاري بسيار تند از خود نشان دهد يا عقب نشيني كند . مورد اول نشان مي دهد كه فرد مقابلتان مي تواند خطرناك باشد و بهتر است از متخصص كمك بگيريد چون ممكن است منجر به خشونت فيزيكي شود . اما واكنش دوم مي تواند به شما نشان دهد كه رفتارتان درست بوده و فرد مزبور لحظه اي تغيير رويه داده است . اگر با رفتارهاي قدرت مندي كه آموخته ايد او را سر جايش نشانديد سعي كنيد كم كم تمرين كنيد و ببينيد آيا اگر كمي آرام باشيد فرد در همان موضع باقي مي ماند يا نه . اگر نماند و رفتارهاي قبل را از سر گرفت احتمال دارد شما با فردي باشيد كه تما يلات خود آزاري دارد و بهترين كار مشاوره با روانكاو است .

توصيه ي آخر اين كه اگر مدت زمان طولاني است كه در يك رابطه ي نادرستيد يعني بيشتر از شش ماه . حتما به روان درمان مراجعه كنيد چون احتمال زيادي دارد كه الگوهاي رفتاري نادرست در شما باشد و هرچه زمان رابطه طولاني تر باشد اين الگوها بيشتر در شما تثبيت شده اند . مساله ي مهم اين كه هيچ گاه فكر نكنيد با تحمل و سكوت رابطه تان بهتر خواهد شد . سكوت شما مجالي را فراهم مي كند كه طرف مقابلتان قدمي پيش روي كند . اگر احساس لذت از خشونت مي كنيد سريعا به پزشك مراجعه كنيد چراكه ممكن است از درد يا كتك خوردن هم لذت ببريد و اين به هيچ وجه طبيعي نيست و مي تواند منجر به اتفاقاتي ناگوار حتي قتل گردد.

من از "داد" متنفرم ، من از صداي "نعره" مور مورم مي شه...

2006-11-01T00:00:00.000+03:30

وقتي صداي داد و نعره ي يه مرد از پشت هر تلفني مي آد يا توي خيابون مي بينم يه مردي داره داد مي زنه با زني و دعوا مي كنه ، تيره ي پشتم مي لرزه . امشب بدترشو ديدم تو سريال پرستاران كه مرده چنان زنه رو كتك زده بود كه صورت زنه له شده بود . كه زنه هم نمي خواست ولش كنه و مي گفت دوسش داره . توي تاكسي هم صداي پسره از صندلي جلو مي اومد توي گوش من كه صندلي عقب تاكسي بودم . علي نامي بود و بسيار عصباني . نمي دونم دختره چه كرده بود كه مستحق اين بود كه سرش نعره بكشه ، گوشي رو به روش قطع كنه و ازش بپرسه اين صداي چي بود و دختره مجبور بشه توضيح بده كه صداي آمبولانس توي بزرگراه بود نه دزدگير ماشين .
از كودكي ام كه توي خونه هر روز سر هر چيز ابلهانه اي مامان و بابام دعوا مي كردن و بعد هم بودن با كسي كه نه تنها دعوا مي كرد با من كه اين كارو مي كرد براي اين كه باهاش بمونم . روشش جواب نداد و من رفتم از زندگي اش . من رهاش كردم . من بغل مهربون مي خواستم . شونه اي مي خواستم كه سرمو بذارم روش وقتي اشتباه مي كنم . كه همه اشتباه مي كنن اما من تنبيهشون نمي كنم . سرشون داد نمي زنم . آزارشون نمي دم . من يه آدمي مي خواستم كه بفهمه كه من نمي رم از پيشش اگه نازم كنه و دركم كنه و اگه بكنه منم مي كنم . منم اون بغل گنده رو بهش مي دم كه آروم بگيره از دست دنياي وحشتناكمون .
خيلي خوشحالم كه الان دارمش . همه ي اين چيزارو . ولي وقتي ياد اون وقت ها مي افتم نمي شناسم خودمو . نمي خوام هيچ وقت اون روزا تكرار بشن . نمي ذارم تكرار بشن ...
يادش كه مي افتم چشام پر مي شه ...

2006-10-31T01:43:00.000+03:30

...
همه را مي بخشم
و در پاي صليب مسيح
بوسه مي زنم بر پيشاني آن كه خيانت كرد ،
بر لبان آن كه نكرد
...

آنا آخماتووا

zone 78

2006-10-31T00:05:00.000+03:30

از اين جهت اين گربه عزيزه كه يه آدم عزيز كشيده اتش و از اين جهت باارزشه كه اين آدم عزيز و نازنين اصلا اين كاره نيست. او يه راننده ي متخصص ترن هاي هواييه و كار زيادي به مداد و كشيدن گربه نداره. او بيشتر ترجيح مي ده به تعمير ترنش برسه و تازگي ها هم داره تمرين مي كنه در سرعت 200 كيلومتر در ساعت روي سقف بشينه و چايي داغ رو همون طور داغ داغ بقلپه. آخه مشكل اينه كه اول ، روي سقف ترن با اين سرعت نمي توني بشيني و باد مي برتت و دوم ، چايي كه در اين حالت بخواد خورده بشه در عرض چند ثانيه به آب حوض زمزم بدل خواهد شد ، البته از سردي اش!
من اين طراح نوپا رو تشويق خواهم كرد كه از مناظري كه بيرون از ترنش مي بينه كم كم طرح بزنه.
نكته ي قابل توضيح اين كه اون خط هاي پشت تصوير پيشي رو خودم با همين دستام كشيده ام . اعتراف مي كنم گربهه براي آدمي كه مداد دستش نمي گيره خيلي كار خلاقه ايه . خط هاي قوي كه يك آماتور بكشه بسي ارزشمندتر از خط هاي قوي يك حرفه اي است.

نكته ي آخر :
خيلي چاكرتونيم ، آرتي جان...

2006-10-30T23:59:00.000+03:30

زنستان شماره ي 14 منتشر شد . موضوع اين ماه تبليغات است .

2006-10-30T11:19:00.000+03:30

پريروز روز جهاني انيميشن بود. از ديروز در موزه ي هنرهاي معاصر انيميشن هاي برتر در بخش هاي مختلف را پخش مي كنند. ساعات پخش 2 تا 4 و 6 تا 8 عصر است.
نشاني موزه ي هنرهاي معاصر : خ كارگر شمالي ، بالاتر از بلوار كشاورز ، بعد از پارك لاله

غوطه خوردن - خرچنگستان

2006-10-30T01:55:00.000+03:30

آیا به زن های دوران های گذشته فکر کرده اید هنگام این خون؟ بابت دردی که می کشیدند، بابت نداشتن نوار بهداشتی یا تامپون، و بابت تمام آلودگی ها...و بابت تمام دردها و آن احساس گناه دیرینه؟ ادامه...

هپاتيت بي يا من چگونه ياد گرفتم دنيا چه جاي عجيبي است

2006-10-30T01:02:00.000+03:30

خيلي جالبه. تازگي ها دارند دوستان قديمي كه مدت هاست نديدمشون از جاهاي مختلف پيداشون مي شه. هميشه معتقد بودم به اين كه اگر من انرژي ام مثبت باشه انرژي جهان هم مثبت خواهد بود. از وقتي سعي به تغيير گرفتم ، خيلي آدم ها رفتند و خيلي ها كه رفته بودند دوباره برگشتند. انرژي خوبي كه رابطه ي جديدم با خودش آورد و حضور يك آدم خوش انرژي ( ببيني منم براي او همين طور بودم يا نه؟ ) در زندگي ام خيلي همه چيز رو خوب كرد. امروز هم بعد يك سالي اين دوست و نيمچه فاميل رو هم ديدم. خوشحال شدم كه ديدمش. از دلتنگي و اينا نه. مساله اين بود كه چه رها شده ام كه يه آدمي يهو مي آد توي مسنجر و يهو باهام قرار مي ذاره و يهو بعد اين همه وقت مي شينيم جلوي هم و حرف مي زنيم و خاطره تازه مي كنيم.
چند وقت پيش يه دوست خوب ديگه رو بعد دو سه سال ديدم و وقتي رفتم پيشش يه دوست ديگه رو هم. خيلي هيچان زده شده بودم كه در يه روز دو تا آدمي رو مي ديدم كه هر دوشون رو يه جور خاصي دوست داشتم يه وقتي. يه وقتي دوستي با هر دوشون داشتم كه خيلي رفاقت بود. حرف ها زديم و خيلي چيزا رو مرور كرديم و چه خوب بود.
ديدن دوستان قديمي رو دوست دارم. اين كه يهويي بعد سالي ببينمشون برام هيجان انگيزه. اين كه وقتي مي بينمشون از اتفاقاتي كه افتاده توي اين سالي كه همو نديديم حرف بزنيم و از گذشته بگيم و ببينيم گذشت اين زمان رو توي چهره هاي همديگه. ببينيم كه خيلي از موهامون سفيد شده. چروك هاي زير چشمامون عميق شده و حتي نوع لباس پوشيدنمون هم فرق كرده. ديگه نوع جهان بيني مون كه بماند. اين دير به دير ديدن ها مي تونن خيلي عميق تر باشن وقتي يه آدمي رو مي بيني كه خيلي وقته نديديش و يهو دوباره پرت مي شين توي زندگي هم.
يه دوستي دارم كه الان در كشور چك زندگي مي كنه. هر وقت بهش عميق فكر مي كنم سر و كله اش پيدا مي شه. حتي اون زماني كه هند بود و دو سال و نيم بود خبر خاصي از هم نداشتيم ، وقتي حالم يه طوري شد كه زنگ زدم خونه شون و ديدم صداي خودش جواب تلفن رو داد ، كف كردم. اين كه دو سال يه بار مي بينمش برام خيلي بهتره تا اين كه هر وقت مي خواستم مي ديدمش.
چه دنياي كوچيكي. چه دنياي عجيبي.

پ ن . اين دير به دير ديدن ها براي كساني است كه دلتنگي شون خفه ات نمي كنه. وگرنه اگه من آقاي "ه" رو دو سال نبينم حتما آدم نادرستي مي شم كه حناق سگ گرفته!!! يا اگه نازلي ، يلداهه رو بخواد سالي يه بار ببينه هپاتيت بي رو شاخ جفتشونه!!!

چه پست عكس داري!!!

2006-10-28T22:08:00.000+03:30

من با اين پروتز نرم نشسته ام و دارم تايپ مي كنم. گردنم درد مي كرد فكر كردم ببندمش كه دردش بيشتر نشه. عكس اين جسم كذايي رو هم گذاشتم تا باهاش بيشتر آشنا بشيد. نكته ي بامزه اينه كه پي بردم من از اون دسته آدم ها هستم كه گردنشون از مو هم باريك تره! چون سايز كوچولوي اين پروتزه مال گردن هايي است كه دورش 38 سانتي متره و دور گردن من 31 سانتي متره!!! حالا فرض كنيد اين جسم نرم عجيب دور گردنتونه و شما هم با كمال وقاحت تايپ مي كنيد!!! دم خودم گرم!

............................................................................................

من از اينا مي خوام. ولي فعلا پول ندارم كه بخرمش. ببينيد چه قدر خوجله! تازه مساله ي مهم اينه كه اين مدل آي پاد رو اگه بخريد كمك كرديد به سازمان هايي كه با ايدز در آفريقا مبارزه مي كنن.
يكيش روشه يكيش پشتش. 27 آبان تولد منه ها!!! از ديدن يكي از اينا خوشحال خواهم شد!

بارون مي خوام اما نه اين جوري...

2006-10-28T01:00:00.000+03:30

داره بارون مي آد ، مثل ديشب .
من دلم مي خواد
به زمين و زمان فحش بدم . همه چي رو له كنم توي اين اتاق فسقلي ام . گريه كنم و پا بكوبم به زمين و هرچي توي دلمه بلند بلند بگم ، ميون اشك هام . بعد با همين تاپ آبي كه تنمه برم توي كوچه ها و باروني بشم ، خيس بشم ، شسته بشم . همون توي خيابون زير همين بارون كه لرزم گرفته و بي حالم كرده دراز بكشم روي صندلي هاي يه ايستگاه اتوبوس و بخوابم . و صبح وقتي بيدار بشم ببينم كه همچنان بارون مي باره و خيابون ها خالي اند و مردم همه خوابند . راهمو بكشم و برگردم خونه . يه ليوان چاي داغ بخورم و اگه سينه پهلو نكردم ، آروم و ساكت مثل هميشه زندگي رو ادامه بدم .
... مي دوني؟ اينايي كه گفتم خيلي خيلي سختند . خيلي خيلي نكردني اند ، نشدني اند . شده ام آذر بي تاب غرغرو ...
اصلا چرا بارون مي باره ، چرا؟

2006-10-28T00:35:00.000+03:30

سفر تمام شد . دست هاي من پي چيزي مي گردند... وقتي عشق هست ، خواستن هست ، شعور هست ، چرا نبايد با هم بود؟
دلم بهانه ات را مي گيرد ...
ساده لوحانه به خودم مي گويم : اين نيز بگذرد و تو هم ...
چه زود تمام شد و حتي لب هاي من بوي تو را مي دهند هنوز...
دلم سخت تنگ است ، دلم مثل آسمان آباني اين روزها گرفته است...

2006-10-27T17:21:00.000+03:30

توجه توجه
براي كامنت ها از اين به بعد گزينشي نخواهند بود. لطفا كامنت خصوصي نگذاريد.

120000000 آدم و فرصت هاي شغلي بي نظير

2006-10-27T16:22:00.000+03:30

"داد زدن" هم كاري است!!! در مملكتي كه رييس جمهور آن نمي فهمه چي مي گه و درست از روي شكم مبارك حرف مي زنه ، حتما داد زدن هم شغلي است با پرنسيب و بسي پردرآمد.

ايران به فرموده ي اين احمق 120 ميليون جمعيت رو مي تونه تغذيه كنه و فرصت هاي شغلي داره از در و ديوار مي ريزه. ملت دارن از خوشي و شادماني و شكم سيري كنار خيابون ها استفراغ مي كنن و جوجه كباب ها داره از دماغشون بيرون مي زنه و اين قدر بزن و بكوب كرده ان كه روي پاهاشون بند نيستن و رسانه ي ملي هم هر روز در حال فرهنگ سازي است كه مردم اين همه پول و درآمد رو چه طوري خرج كنن. خب در يه همچين وضعيتي بد نيست كه تعدادي از مردم محترم كه حوصله شون سر رفته و مي خوان تنوعي به زندگي شون بدن ، برن يه جا وايستن و "دادبزن" ند. تازه پول بيشتري هم درمي آرن و آن همه چربي كه جمع شده توي شكمشون هم كمي آب مي شه. الهي شكرت.

راستي خانم ها هم كه در كار زايش مداوم هستن مي تونن خوشحال باشن كه "دادزن" هايي پرورش مي دن در دامنشون، كه قراره به "خلق" خدمت كنن!!!

خدا نصيب اين بنده ي حقير هم بكنه ، انشاالله...

پ ن . به اين عمو هم نگاهي كنيد مي فهميد خانه تا چه حد داغون است و كار از ويراني گذشته .

2006-10-27T12:22:00.000+03:30

من هنوز در سفرم. امروز برمی گردم. ایشالله قسمت شما بشه!!!!

2006-10-25T02:12:00.000+03:30

فردا شب يا پس فردا صبح ، سفر ما هم آغاز خواهد شد . سفري با موسيقي و اينترنت و هر چي كه بخواهيم . به اين مي گن سفر ولي از نوع يه جور ديگه اش ...

2006-10-23T23:27:00.000+03:30

گاهي سكوت مي كنم . چيزهايي هست كه گفتنشون سخت مي شه . شايد قبل ترها گفتنشون خيالي نبوده برات اما الان هست ، توي اين لحظه هست ...تمام فك و فاميل اين پروتز گردن . گردنم درد گرفته . چشمام خسته ان . دلم غم داره ...

2006-10-23T01:41:00.000+03:30

كودك را كشتم
مدتي پيش بود
كه من شكلات مي خوردم و شعر مي خواندم
به پنجره خيره مانده
انگشتانش را نديدم
كه نو تر از بقيه

هجده روز بعد فردا بود
من خوابيدم و نفس نكشيدم
مرگ رفته بود
و چشمان كودكم تشكر شاياني را تحويلم مي داد

شكلات تمام شد
پشت پنجره اي كه باز مي شد به آن حياط كهنه .

اول آبان 84

love is a temple , love is a higher law ...

2006-10-22T20:03:00.000+03:30

هيچ حسي نداشتم . از اون روزاست كه بي حس يا شايد پر از حس هايي بودم كه نمي دونم چيه و سعي اي هم در دونستنشون نمي كنم . شب خوب نخوابيدم يعني كافي نخوابيدم . خسته ام هفت هشت ساعت كار كرده ام و سعي كرده ام يه كاري رو درست درست انجام بدم كه تا حالا تو زندگي ام انجامش نداده بودم ، حركت دادن يك اسب . بعد اون دلشوره ي عميق كه نمي فهمم از چيه و هي هست و هي من فكر مي كنم نكنه يه اتفاق بدي بيفته و تو هم پري از مهربوني و سيگارهاي روي بالكن و خنديدن هاي الكي و حرف زدن ها براي از ياد بردن و مي شينم توي تاكسي و خوابم مي بره با لبخند ديويد گيلمور . مي ذارم هزار بار بخونه تا از حفظم بشه . تا صداي راننده و ماشين هاي بزرگراه و زن كنار دستي رو نشنوم . حتي نمي خوام صداي بوق ماشين هايي كه اصلا نگاهم هم نمي كنن رو بشنوم كه حتي ممكنه له ام كنن . باز يه آشنا و اين قدر لبخندم الكيه كه ترجيح مي ده زودتر بره خونشون . مي شينم توي اتوبوس و دلم مي خواد بشينم پشت راننده ولي مي شينم روبروي دو چشم هيز و بعد مي رم همون جاي هميشگي كه كمتر چشم تو چشم بشم با كسي . ماري جي لو و بونو مي خونن و من دوست دارم داد بزنم
love is a temple , love is a higher law
ولي نمي كشم و فقط پا مي كوبم آروم روي كف اتوبوس و پسره از توي شيشه برام دست تكون مي ده و با صورت سنگي ام بهش نگاهي مي كنم كه پشيمونش كنم و مي كنم . سنگيني نگاهي هست كه وقتي نگاهش مي كنم مي دزده اون نگاه سنگين رو و اون قدر تنها سر برمي گردونه كه همون حس خاص بهم دست مي ده و دوستش دارم لحظه اي ، مثل خيلي از كساني كه رد مي شن از كنارم و دوستشون دارم لحظه اي .
بي حسي هم عالمي داره در شهري كه مردان اون بي دليل فحش مي دن و زنانشون چنان نگاهت مي كنن كه گويا لخت مادرزادي . بي حسي خيلي خوبه در اين شهر كثافت ...

بالاخره ديدمش

2006-10-22T01:20:00.000+03:30

خب بعد از كشيدن كلي مصيبت فيلم "اروس" رو ديدم . خيلي خوب بود . هر سه اپيزود . و اپيزود سودربرگ جذابيت خاصي برام داشت با اون نكته هاي هوشمندانه . صحنه ي پاياني اپيزود آنتونيوني تكونم داد و اپيزود اول اشكم رو درآورد .
نازلي هم درباره اش نوشته بود چند روز پيش ها .
نقاشي هاي اول هر فيلم و موسيقي ها هم كه ديگه نگو .

سكوت سرشار از ناگفته هاست...

2006-10-22T00:45:00.000+03:30

از نگفتن نمي ترسم . يا از اين كه ترسو فرضم كنند . واقعيت اينه كه گاهي يك جواب هايي بايد بمونن توي دل آدم . گاهي ظرفيت ها پايين تر از اون چيزي است كه تو فكر مي كني . نه اين كه اين مهم باشه ، نه ، مهم انرژي هدر رفته ي تو در برابر اين طور آدم هاست . تنها به قاضي رفتن چنان لذت بخشه براي اين آدم ها كه من احساس تهوع بهم دست مي ده . مدت هاست كه خودم رو درگير مسايلي نمي كنم كه از ابتدا مشخصه تهشون به كجاها ختم مي شه . نمي نويسم يا اگر بنويسم نمي خوام خونده بشه ، چون اين آدم هاي فرورفته رو رها كنم در همون وضعيت خودشون بهتره . بذار اون ها فكر كنن جهان خر است و آدم هاي دوروبرشون خرتر .
مي دوني وقتي يه چيزي ارزش خودش رو از دست داده ، ديگه دوست ندارم نشخوارش كنم و برگردم هي نگاهش كنم تا بوي گندش يادم بياد ...

2006-10-21T21:08:00.000+03:30

شیوه های اثبات زنای محصنه، چند روایت - 2
قسمت دوم همون مطلب محترم البلاگر عزيز

اين پيشنهاد هم از راننده ترن كه به نظر من خوبه اكتيويست هاي مسايل زنان روش فكر كنند . جواب مي ده محتمل.

2006-10-21T21:06:00.000+03:30

تولدت مبارك دختر گل ناز. كه دلمم واست تنگ شده تازشم.

2006-10-21T20:53:00.000+03:30

پياده روي از ونك تا ولي عصر ...

2006-10-21T01:56:00.000+03:30

وقتي تو هستي چه احتياجي هست به آرامش؟ كه تو خود ، آرامش مدامي. كه تو خود ديوانه ام مي كني با اين همه شعور و عشق. چيز ديگري آرزو نخواهم كرد وقتي تو باشي. حضورت عين بي نيازي است...
كجا بودي بيست وهفت سالي كه گذشت؟ ...

2006-10-21T01:43:00.000+03:30

اين جا هوا اون قدري سرد نيست كه من بلرزم . سيگار روشن مي كنم و ليوان چايي كه در دست برادر مهربان به موقع به سمتم دراز مي شه . اصولش اينه كه پاهاتو دراز كني و بي خيال و شاد باشي و اما سرطان اعصاب بيماري است كه بشري مثل من گه گاهكي گرفتارش مي شه و خب وقتي بوسم كنه خوب خوب مي شم!!!
بلاگر كاملا بي شعور و خر است . مي خوام پست پاك كنم هنگ مي كنه . مي خوام پست پابليش كنم هنگ مي كنه . مي خوام پست اديت كنم هنگ مي كنه . خب ، بلاگر نادون بگو من چه غلطي كنم كه تو اين قدر قميش نيايي؟

2006-10-20T20:17:00.001+03:30

من شايد نبايد مي نوشتمش و پستش مي كردم . فعلا كه سرازيرش كردم در ديليت داني بلاگر و دست خودمم بهش نمي رسه . اما خب نمي فهمم دسته اي از رفتارها رو .
دارم دوباره نقاشي مي كنم . خوشحالم . اين حال بايد هميشگي باشه و فكر مي كنم داره مي شه . دارم تيكه تيكه اسكنش مي كنم و مي چسبونمش به هم . خيلي سخته خدايي . يه تيكه اشم مي ذارم اين جا . اون بالاست . دوست دارم دوباره كار كنم و كار كنم و اين بار بي خيال اون حس لجبازي هميشگي ام بشم و نمايشگاه بذارم . اين كارو مي كنم .

2006-10-20T01:11:00.000+03:30

شیوه های اثبات زنای محصنه، چند روایت - 1
از جناب محترم البلاگر راننده ترن عزيزتر از جان
گذشته از شوخي مطلب فوق يك نوشته ي تحقيقي درباب زناي محصنه است كه اين مبحث را از ديدگاه اسلامي اش به شيوه ي وبلاگي باز مي كند. اين قسمت نخست ماجراست.

2006-10-20T01:02:00.000+03:30

پستي نوشتيم بس محتمل!

2006-10-20T00:34:00.000+03:30

امروز رفتيم با جماعتي بس دلنشين به كافه ي نياوران. نشستيم و هات شكلات خوشمزه اي نوش جان كرديم و گربه ي چاقي را مورد نوازش قرار داديم. گفتند جنسيت اين گربه هنوز مورد شك آگاهان امر است اما ما دانستيم كه گربه ي موردنظر ماده است كه اين چنين به زير صندلي برادر متعهدمان چنباتمه مي زند و خرناس مي كشد!
بعد از تناول ليواني هات شكلات گرم خانم عكاس زيبا و دلنشين سخن ها گفتند و ما بسي حظ برديم و مچي نيز انداختيم و فهميديم بهتر آن است ديگر در اين كارها شركت نجوييم!. خانم جودي ابوت با پاهاي جمع شده در شكمشان به ما نگاه هايي بس عميق كردند كه موجب اين فكر شد كه امشب پستي خواهند داشت درباب اين شب نشيني خصوصي، محتمل. اين كافه ي نياوران محلي است بس مطبوع براي نوشيدن در هواي پس از باران. البت ما چيزي نيز چشممان را گرفت و بلندش كرده و در كيفمان نهاديم و به اطلاع يكي از دست اندركاران امر نيز رسانديم و او را قول داديم كه در هفته هاي آتي مشابهش را خريداري نموده و برايشان ببريم، محتمل.
در راه كه مي آمديم به ياد آورديم كه گوساله گان نبايد سوار چهارچرخه شوند من باب اين كه هر كسي را بهر كاري ساخته اند. به خانه رسيديم و كمي خسبيديم در پاي جعبه ي جادو و دلتنگ شديم از باب اين انترنت و دست و رويي صفا داديم و پستي مرقوم كرديم، من باب خالي نبودن عريضه. لطف عالي مستدام!!!

2006-10-19T01:58:00.000+03:30

دستات رو دوست دارم. پاهات رو دوست دارم. چشمات رو دوست دارم. صدات رو دوست دارم. شكمت رو دوست دارم. كله اتو دوست دارم. خنديدنت رو دوست دارم. راه رفتنت رو دوست دارم. جدي شدنت رو دوست دارم. اذيت كردناتو دوست دارم. قاط زدناتو دوست دارم. همه چي همه چي تو دوست دارم... همه چي همه چي همه چي...همين

2006-10-19T01:54:00.000+03:30

هي بارون مي آد ، هي من خوابم مي گيره. آدم دلش مي خواد يه گوشه ولو بشه اين روزهاي مرطوب.
رطوبت هواي تهران 60% است امروز!

2006-10-18T16:35:00.000+03:30

نازلي جونم تولدت مبارك...
يكي به اين دختر اسپانيولي كمك كنه

دوست ندارم بري زير اين بارون خيس بشي و زانوت سرما بخوره خب...

2006-10-18T01:02:00.000+03:30

به نازلي كه غصه مي خورد اين روزها...
مي دوني من در زندگي ام دو چيز كم داشتم. يكي پدر كه شايد ده پونزده سالي بيشتر نبود و ديگري مادربزرگ. اين موجود نازنين رو هيچ وقت نداشتم ، حتي يه روز. مادربزرگ داشتن نعمت بزرگيه. اين كه درك كني حس قصه هايي رو كه مي گه و مهربوني هاشو. تو يكيشونو داشتي كه خيلي هم دوسش داشتي. اين خودش خيلي خوبه. به اين فكر كن كه هيچ وقت نداشتيش. اون وقت به همه چيز مادربزرگ هاي ديگران حسوديت مي شد. حتي به حال الان تو، عزيزم...

2006-10-17T00:14:00.000+03:30

بچه هه كه رفت صداي هيچ كس درنيومد. حتي نگاهشم نكردن. رفت و رفت و رفت تا رسيد به يه درخت. از درخته بالا رفت تا رسيد به آسمون. همون جا گوشه ي يه ابر نرم يه جاي راحت واسه خودش پيدا كرد و دراز كشيد و خوابيد. هنوزم خوابه. هيس! يه وقت صدا نكنين بيدار بشه. بيدار بشه ممكنه يادش بياد كه هيچ كي اون پايين ككشم نگزيده كه او نيست. ممكنه يادش بيفته و اشكاش سرازير بشه. بذارين بخوابه و خواباي خوب ببينه. بيدارش نكنيد ها...

2006-10-16T23:47:00.000+03:30

فردا به احتمال زياد استعفا مي دم. البته كه استعفايي در كار نيست وقتي قراردادي در كار نيست. همه چيز رو مي تونم بي خيال بشم جز توهين رو. جز اين كه ببيني به اسم دوستي ازت سواستفاده كنند. ناراحت از دست دادن اين كار نيستم. ناراحت وضعيت بي ثبات شغلي ام هستم در اين سن. همه اش فكر مي كنم اگر در جاي ديگري از اين جهان به دنيا اومده بودم هم در 27 سالگي اوضاعم همين بود؟ شايد بود. به هر حال اين نيز بگذرد. بايد بيفتم دنبال كار پيدا كردن. پول متاسفانه مساله ي بزرگي است. حالم بد نيست فقط بهم برخورده. دلم مي خواد از كاري كه دوستش دارم پول در بيارم اما انگار شدني نيست. انيماتور نشويد. در اين مملكت ازش هيچ آبي گرم نمي شه. فقط اعصابتون روز به روز خرد و خردتر مي شه و هي بايد شركت عوض كنيد. همين.

2006-10-15T21:42:00.000+03:30

زنستان شماره ي 13 - موضوع : كودك
اين مطلب رو حتما بخونيد. "چهره ي عريان زن عرب" رو اگر خوانده باشيد در سني كه من خواندم و مو بر تنم سيخ كرد، مي فهميد كه در جامعه اي عرب ، بودن يك همچين شير زناني نادر و چه قدر ازرشمند است.

2006-10-15T21:40:00.000+03:30

ببين بلاگ رولينگ يا با زبون خوش درست شو يا مي زنم تو دهنت، با لگد!
زورمونم كه بهش نمي رسه كه.

2006-10-15T21:26:00.000+03:30

بارون كه باريد و اس ام اس زدي وسوسه ي قدم زدن توي شهر خلوت ، با بوهاي هيجان آور ولم نكرد و زدم توي خيابون ها. دلم مي خواست ولي عصر رو مي گرفتم مي رفتم تا ته ، ولي خوابم گرفته بود بعد يك ساعت راه رفتن مدام. با ماشين هايي كه بوق مي زنند براي فرار از تنهايي شايد و ماشين هايي كه سمج ترند ، با ديدن يك دختر در خيابان هاي خالي روز تعطيل.

و " آميگو " هم كنار باغچه اي انتظارم رو مي كشيد و چشمان من مثل هميشه ديدش.

هميشه باغ هنرمندان مغناطيس عجيبي داشته و داره برام. واردش كه مي شم انگار لوله اي وصل كردند بهم و انرژي همين طور تخليه مي شه ازم ولي هيچ وقت نتونستم نروم اون جا و ساعت ها ننشينم توي چمن ها و خوابم نگيره.

نشستم روي صندلي در باغ كه بوي بارون مي آمد و خيسي و آن حس تنهايي هميشگي بشري آمده بود سراغم. با حضور تو و اين همه لحظه ي خوب. نمي شه ازش فرار كرد. بايد باهاش بود و فهميدش. اين حس هست ، هميشه ، توي دل همه ي آدم ها.

پسره داشت با درخت ها و بوته ها زيرلبي حرف مي زد و دست مي كشيد روشون و چه آشنا بود راه رفتنش. رضا بود. اول نشناخت منو. با هم حرف زديم. خيلي زياد. از پرسش هاي ذهنش كه جواب هاي من بود انگار و پرسش هاي من كوچيك تر از مال او بود و جوابي نبود براش.

و تو زنگ زدي ، مثل هميشه كه مي فهمي. مثل هميشه.

اين روز باروني كه مي تونست بد تموم بشه با لب هاي شيرين تو تموم شد و اين يعني يك روز خوب توي اين پاييز عجيب و غريب كه نمي تونم ازش بدم بياد انگار...

پ.ن : يه جاهايي در متنم افعال اختصارند و يه جاهايي كامل. نتونستم كاريش كنم.

2006-10-15T16:02:00.000+03:30

در اين لحظات نبودنت چه خوبه... ديوانه مي شوم گاهي ، آن هم به ميزان متنابهي...

2006-10-15T15:54:00.000+03:30

داره بارون مي آد. دلم مي خواد برم زيرش. خيس بشم. يه بوي عطري مي آد كه واقعا نمي آد. ياد خاطره اي افتادم توي كودكي كه بس كه گنگه نمي دونم چيه. بوي يه زني كه نمي دونم كيه. دلم يه آغوش گنده ي گنده مي خواد كه وقتي مي رم توش همه چي بمونه پشت سرم...
اين هوا منو يه طوري مي كنه. نمي ذاره زندگي مو كنم. اين پاييز لعنتي ...

چرا هيچ چيز هيچ وقت كامل نيست؟ كاش لحظه هايي بودند كه همه چيز كامل باشد. همه چيز همه چيز...

2006-10-15T11:41:00.000+03:30

ديشب نيمه شب برگشتم خونه . راننده ي آژانس شبيه همون جوون هايي بود كه خيابون ها را متر به متر بسته بودند و گير مي دادند به نمي دانم چي . مي ترسم وقتي در خيابون مي بينمشون . وقتي موتور پليس مي بينم . پليس هايي كه سر و شكل عادي ندارند . اين ترس دايمي لانه كرده در درونم ، در دلم . خدا رو شكر كردم كه با "ه" نيستم چون شايد از سر غيرت! دختر و پسري با سر و وضع نه چندان مناسب به نظرشون مي اومديم ، در شب احيا . شر مي شد به هر حال.

اين ترس من رو به فكر انداخت . به اين فكر كه انرژي ذهني من داره بابت چه چيز هرز و مسخره اي تلف مي شه . اين نمونه اش است و نمونه هاي ديگر ، در مورد آدم هاي دوروبرم هم كم نديده ام . انرژي كه بايد بابت ساختن و خلق كردن به كار بره ، تلف فكر كردن به اين كه نگيرنمان يا مثلا حواسمون به فلان چيز و فلان كار باشد ، مي شه.

اين روزها خيلي بيشتر و عميق تر مصمم مي شم به ترك كشورم . اين آب و خاك بدون آسودگي من ديگه وطن من نيست . اون جايي كه بتونم آرام بگيرم و بدون ترس زندگي كنم ، ميهن منه ، وطن منه.

2006-10-15T02:16:00.000+03:30

احيا آن شبي است
كه جور ديگرم
با قلب دگرگون ،
گاه مي آيد و پايش نمي دهم
كه گل كند حوض آبي ماهي هايم را

به تو گوش مي دهم
صداي نفس هايت
بي هيچ مكثي ...

2006-10-15T01:51:00.000+03:30

بيش از اين ها دوستت دارم كه چيزي بخواهي و نه بگويم و اگر نه ايي باشد نتواني قانعم كني . هر چيزي كه بخواهي مال تو مي ماند و به هيچ موجودي در اين عالم نخواهمش داد ، حتي ذره اي . تو بخواه . فقط بخواه . آن وقت كارها خواهم كرد كه چشمان مهربانت از حيرت باز باز خواهند ماند ...
با فقط يك كلمه ...

2006-10-15T01:22:00.000+03:30

چشمم بهتره . قطره داده دكتره 2 نوع و يه پماد براي شب ها . بامزگيش در اينه كه يكي از دلايل اصلي اين عارضه پلك زدن ناقصه! اين عادت خيره شدن به مدت طولاني كار دستم داد بالاخره . حالا مجبورم حواسم باشه پلك بزنم . كم خوابي ام عاملي است كه باعثش شده ، محتمل . مرسي كه اين قدر دوستم داشتين . قرنيه ام به شما سلام مي رسونه و تشكر هم مي كنه!

2006-10-14T01:33:00.000+03:30

عاشقتم ، عاشقتم ، عاشقتم ..........

2006-10-13T23:15:00.000+03:30

بلاگ رولينگ بي شعور! پينگ نمي كنه . پينگ نمي كنه .

بخوانيد

2006-10-13T15:52:00.000+03:30

دارم داستان هاي كوتاه كافكا رو مي خوانم .

شوربختي مرد مجرد

به نظر مي رسد مجرد ماندن سخت است . در پيري حرمت خود را به خطر انداختن و براي گذران شبي در كنار ديگران تمناي پذيرش كردن ، بيمار بودن ، و از كنج بستر خود هفته ها به اتاق خالي چشم دوختن ، هميشه جلوي خانه خداحافظي كردن ، هرگز شانه به شانه ي همسر خود از پله ها بالا نرفتن ، در اتاق خود شاهد وجود دري فرعي بودن كه به محيط زندگي ديگران باز مي شود ، شام خود را روي يك دست به خانه بردن ، از سر بينوايي به بچه هاي ديگران زل زدن ، محروم بودن از فرصت تكرار كردن اين جمله كه "من بچه ندارم" ، رفتار و ظاهر خود را شبيه يكي دو مرد مجردي كردن كه به خاطرات جواني ات تعلق دارند.
وضع مرد مجرد كم و بيش اين گونه است . فقط اين كه هر آدمي در عالم واقعيت امروز و در آينده صاحب يك بدن و يك سر واقعي خواهد بود. بنابراين پيشاني اي هم خواهد داشت كه با كف دست بر آن بكوبد.

داستان هاي كوتاه كافكا ، ترجمه ي علي اصغر حداد ، نشر ماهي 1383

مريضستان

2006-10-12T21:32:00.000+03:30

به سلامتي خداوند در شب قدر حق منو گذاشت كف دستم و يكي زد تو چشمم كه بفهمم فرقش كجاست! امروز صبح كه پاشدم چشم چپم خيلي مي سوخت بعد شروع كرد درد كردن . توي شركت ديگه نمي تونستم به ميز نور نگاه كنم از سوزش و درد . آقاي "ه" مهربونم اومد دنبالم و رفتيم چشم پزشكي . معلوم شد كه چشمام خشك شده ان و دچار خراش روي قرنيه گشته ام . قطره و پماد داد و چشمم رو هم پانسمان كرد . الان هم يه چشمي نشسته ام مثل بچه پرروها دارم تايپ مي كنم . ولي جدي اين شب قدر منو گرفت . زد اين بار تو چشمم و بهم فهموند خفه شم . سيستم هميشه سركوب گرانه است . خدايا ، تو هم؟ تو هم ديكتاتوربازي در مي آري؟ عجب اوضاعيه . خدا رفته "مكتب ديكتاتورها" رو خونده ياد گرفته . من كه نيمه كور شدم و فرقش رو با تمام وجود فهميدم . ندين بابا . فحش ندين .
دقت كردين اين جا شده مريضستان به جاي آذرستان؟

آقاي "ه" ، من قربون اون دل گنده ي مهربون شما بشم . نداشتمت خيلي زندگي گند مي شد . آذر به فداي شما .

يك شب ، سيصد و شصت و چهار شب مي شه!

2006-10-11T00:49:00.000+03:30

سيصد و شصت و سه روز عبادت مي كني . هي خدا رو صدا مي كني . اين قدر سر سجاده ات مي شيني كه زانوهات مي شه مثل زانوهاي شتر . اين قدر سرت رو مي مالي به مهر كه پيشوني ات رغبت كسي رو براي بوسيدن برنمي انگيزه . اين قدر شب نمي خوابي و نماز شب مي خوني و گريه زاري مي كني كه يه وجب از اون خاك بهشت رو بده به تو . اين قدر تحويلش مي گيري و به خاطرش صدقه مي دي و بخشش مي كني . تا يه روز دست آخر بيان بگن توي يه شب ، مي شه تمام اون سيصد و شصت و سه روزت فوت بشه بره هوا . شب قدر رو مي گم . توي اين يه شب بر اساس روايات تو كارنامه ي سالت معلوم مي شه كه اين وري هستي يا اون وري . دوستي يا دشمن . بعد مثلا همون يه شب مادرت ريق رحمت رو سر مي كشه و تو داري توي بيمارستان توي سرت مي زني و يادت مي ره نماز شب ات رو بخوني . مثل سگ مريض شده اي و نمي توني از جات بلند بشي . نمي توني خدايت رو عبادت كني . بعد همون يه شب ريده مي شه به كاسه كوزه ي يه سالت . خب ، عجب كمالي موج مي زنه . عجب عدالتي . خدا عمرت بده ، خدا! يه روز كذايي كه تازه معلوم هم نيست دقيقا كي است ، هر چي اين همه تحويلت گرفته ان رو به باد مي دي؟
حالا هي برين نماز بخونين و روزه بگيرين . برادران و خواهران ديني ، برين تمام سال رو هر گناهي اعم از كبيره و غير كبيره بكنيد . شاد باشيد و مشروبتون رو هم سر بكشيد ولي... ولي اون يه شب قدر رو تا مي تونين نمازبخونيد و تا مي تونيد پاچه ي خدا رو بخارونيد . خب اون وقت طبق روايات! حتما يه متري از بهشت رو دربست سند مي زنن به نامتون!
نماز و روزه هاتون قبول! به اميد ديدارتان در مراسم شب قدر!

John Lennon , happy birthday

2006-10-09T19:03:00.000+03:30

John Lennon 1940 - 1980

امروز تو 66 ساله شدي . امروز تولد تو است . تو اما روي زمين ما نيستي . براي تو در اتاق خودم شمع روشن مي كنم و عود مي سوزانم . دلم مي خواست با ديگران سر قبرت بودم . يك وقت هايي خوشحال مي شم كه نيستي . كه جهان پر از كثافت ما رو نمي بيني . كه نمي بيني " ايمجين*" ات ، حتي يه قدم هم عملي نشده و همون روياي تو و ماهايي باقي مونده كه "دريمرز**" يم . با روياهايي كه خيلي براي زمان ما بزرگ و دست نيافتني اند .
تولدت مبارك ...
* Imagine
** dreamers

2006-10-08T23:29:00.000+03:30

احساس سبكي تحمل ناپذير هستي رو داشتيد؟ احساس عجيبي است...

وقتي توي خيابون راه مي رم با دستش در دستم ، مي دونم كه نمي شه هيچ وقت ، هيچ چيز كامل باشه . مي دونم كه آن چه بايد از آن من باشه هست . مي دونم هر كسي كه هست ، هست اما من نيست . مي دونم نمي شه انسان همه ي آن چه رو كه مي خواد در يك لحظه داشته باشه . مي دونم اين ها رو اما باز بيشتر مي خوام . باز انتظار دارم . باز مي خوام هر آن چه در سرم و آرزومه حقيقت پيدا كنه . مي دونم كه لحظه ام رو نبايد صرف اين كنم كه توهم بزنم و نگاه دزدكي بندازم به گوشه هاي تاريك زندگي اش . مي دونم كه احساسي كه دارم عالي ترين جنس احساسه . ولي رسيدن به كمال همه چيز دست از سر هيچ بشري برنمي داره و من هم يك آدمم ، روي اين زمين سفت خاكي . با ايمجينيشني كه به قول خودش هيچ وقت ديس ايبل نمي شه ....

2006-10-08T23:24:00.000+03:30

خب حالا به نظر شما معلم زبان من فردا دست هاي منو مي شكنه يا بالكل دار م مي زنه؟